Մի քանի օր առաջ հրապարակվեց Հազարամյակի Զարգացման Նպատակների իրականացման առաջընթացի մասին Հայաստանի Հանրապետության զեկույցը։ Չեմ կարող գնահատել զարգացման մյուս նպատակների իրագործման առաջընթացը, բայց 6-րդ նպատակի վերաբերյալ ցանկանում եմ արտահայտել կարծիքս։
Նպատակը հնչում է հետևալ կերպ.
«Պայքար ՄԻԱՎ/ՁԻԱՀ-ի, մալարիայի և այլ հիվանդությունների դեմ։»
Մեր երկիրը բավականին մեծ հաջողություններ է գրանցել ՄԻԱՎ համաճարակի, տուբերկուլյոզի և մալարիայի դեմ պայքարում.
Հայաստանը ստացել է Առողջապահության Համաշխարհային Կազմակերպության հավաստագիրը, որպես մալարիայից ազատ երկիր։
Այս տարի մեկնարկել է և, հույսով եմ, հաջող կերպով կավարտվի Հայաստանի հավաստագրումը, որպես մորից երախային ՄԻԱՎ-ի փոխանցման դեպքերը վերացրած երկիր։
Համաձայն պաշտոնական վիճակագրության զգալիորեն նվազել են տուբերկուլյոզի հիվանդացության և մահացության դեպքերը։
Այս տարի մեկնարկել է և, հույսով եմ, հաջող կերպով կավարտվի Հայաստանի հավաստագրումը, որպես մորից երախային ՄԻԱՎ-ի փոխանցման դեպքերը վերացրած երկիր։
Համաձայն պաշտոնական վիճակագրության զգալիորեն նվազել են տուբերկուլյոզի հիվանդացության և մահացության դեպքերը։
Սակայն, զեկույցում տեսա մեկ արտահայտություն, որն, իմ համոզմամբ, սխալ է իր բովանդակությամբ և վտանգավոր է, որովհետև ստեղծում է ապահովության կեղծ զգացում, ու առաջացնում է տպավորություն, թե իրականացվող միջոցառումների ծավալն ու ներդրումները բավարար են։
Խոսքս հետևյալ արտայատության մասին է. «2007 թվականից ի վեր բոլոր գրանցված ՄԻԱՎ վարակակիրներն անհրաժեշտության դեպքում հնարավորություն են ունեցել օգտագործել հակառետրովիրուսային դեղեր»։
Նման ձևակերպման օգտագործումը հնարավորություն է տվել գնահատել (7բ) թիրախը՝ «մինչև 2010 թվականն ապահովել ՄԻԱՎ/ՁԻԱՀ-ի համընդհանուր հասանելիությունը դրա կարիքն ունեցող ԲՈԼՈՐ անձանց համար», գնահատել որպես իրականացված և գունավորել այն կանաչով։
Թույլ կտամ ինձ ասել, որ Հայաստանում հակառետրովիրուսային բուժումը հասանելի է ոչ ԲՈԼՈՐ ՄԻԱՎ վարակակիրների համար։ Այն հասանելի չէ նրանց համար, ովքեր չունեն ՄԻԱՎ վարակ ախտորոշում։
Համաձայն ՁԻԱՀ-ի Կենտրոնի կայքում բերված վիճակագրությանը 2016 ապրիլի դրությամբ ՄԻԱՎ-ով ապրող մարդկանց հաշվարկային թիվը կազմում է 3800 մարդ, իսկ գրանցված մարդկանց թիվը կազմում է 1817: Փաստորեն ՄԻԱՎ վարակ ունեցողների միայն կեսն է տեղիակ իր հիվանդության մասին և տեսականորեն միայն կեսն ունի հնարավորություն օգտագործել հակառետրովիրուսային դեղեր:
No comments:
Post a Comment